foto
W filcowaniu spotykają się moje doświadczenia jako: kulturoznawcy, animatora kultury i rzemieślnika.

Od kilku lat zgłębiam swoją wiedzę o tym rękodziele, wytwarzając użytkowe wyroby z wełny owczej inspirowane wzornictwem polskim i azjatyckim. W swoich pracach próbuję stosować dawne techniki filcowania. Posługuję się jednak współczesnymi materiałami i wyobraźnią.

Filcowania nauczyłam się na Węgrzech, gdzie rękodzieło to funkcjonuje jako jedna z powszechniejszych form edukacji artystycznej. W Polsce jestem jedną z nielicznych osób zajmujących się ręcznym wyrabianiem przedmiotów z filcu: czapki i kapelusze, szale, torebki, biżuteria, tkaniny dekoracyjne. Obok pracy artystycznej prowadzę warsztaty filcowania dla dzieci, młodzieży i dorosłych, współpracując m.in. z centrami hobbystycznym „Kreatywnie” w Poznaniu, „Akademią Wolnego Czasu” w Warszawie, „DecoKreacje” w Szczecinie i ośrodkami kultury. Współpracuję z projektantami ubioru oraz biżuterii filcowej. Prace swoje prezentuję w galeriach sztuki użytkowej oraz na dorocznym Festiwalu Przedmiotów Artystycznych w Poznaniu. W roku 2008 otrzymałam stypendium z Funduszu Promocji Twórczości na projekt prezentujący filc w internecie oraz dokumentujący polskie tradycje filcownicze (walonki na Podlasiu, sukno na Podhalu i Orawie).

Fascynuje mnie taka twórczość artystyczna, gdzie trzeba „rozgryźć” jakąś metodę, technikę. Do takich należy również tkactwo, którym zajmuję się praktycznie, jak i pod kątem etnograficznym. W ramach stypendium Ministra Kultury zrealizowałam w 2006 roku materiał multimedialny „Tkactwo na warsztacie” przedstawiający praktyki tkackie Mazowsza Rawskiego.

Obok rękodzieła zajmuję się organizacją imprez artystycznych, promocją spektakli teatralnych i koncertów, współpracując z niezależnymi grupami z Rosji, Serbii, Polski. Początki moich teatralnych doświadczeń to praca we Wrocławiu w Instytucie Grotowskiego oraz współtworzenie Teatru Pieśń Kozła. Tam zaczęła się moja przygoda z tradycją, sztuką ludową, muzyką etniczną, która aktualnie najbardziej przejawia się współpracą z zespołem Lautari, grającym muzykę etno-jazzową. Swoją wiedzę i praktyczne umiejętności wzbogacam  poprzez wyprawy na wieś (Ukraina, Litwa, Rumunia, Serbia, Gruzja i oczywiście Polska) i spotkania z ludźmi, którzy noszą w sobie pamięć wielu pokoleń.